poniedziałek, 19 września 2011

Teatr wieków

Herb z soli, gdy na niego spojrzę opowiada mi wszystko
Czasy królów i kopalniane korytarze
Świty królewskie, na granicy wojenne potyczki
Epidemie dżumy, cholery, głód i bieda wszechobecna
Jarmarki, solanki, warzelnia i lepsze lata
Światowe wojny, powstania, zniszczenia olbrzymie
I potem przez lata powolne odradzanie
Widoki na lepszą przyszłość i miasta rozkwitanie.

Pamiątka po kopalni w budynek Teatru dobrze się wpisuje
Prymasowski Instytut też tu dobrze pasuje
Biblioteka, teatr, szkoła muzyczna i sala koncertowa
To wielkie dobra, nasza kultura nowa
Na tym trzeba przyszłość młodych budować
Przecież oni będą od nas Ojczyznę przejmować
Kultura i historia wielu narodom pozwoliły przetrwać
I to naszym mottem na lata powinno się stać.













Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Dziękuję za opinie! Zachęcam do zapoznania się z pozostałą zawartością strony oraz dyskusji na poruszane tematy. Zapraszam ponownie!