Plany na nadchodzący rok, dzisiaj piórem....

 

W przyszłym, 2026 roku będę już na emeryturze i jeszcze więcej czasu poświęcę na tworzenie Kronik Inowrocławskich, promocję miasta i regionu, rozwój turystyki itp.

Przy pomocy pióra i obiektywu zarażać będę czytelników miłością do naszej małej ojczyzny.

Chciałbym ze swojego miasta

uczynić turystyczną perełkę

mam na to dziesiątki pomysłów

a może i jeszcze więcej

namawiam do ich realizacji

lat już kilkanaście

są warte pochylenia się nad nimi

bo mogą zmienić niemal wszystko

w mieście i okolicy

wspierajcie kronikarza

czytajcie regularnie jego kroniki

by poznać ciekawe projekty

i do ich realizacji

dołożyć swojej ręki.

Nie ma już kopalni

nie ma zamku

zanika pamięć o kościele i klasztorze franciszkanów

prawie nikt nie pamięta o Łokietku

nie ma śladów po Jagielle

o ratuszowej wieży zaledwie mała tabliczka

z brązu przypomina

możemy to wszystko zmienić

stworzyć szlak turystyczno-historyczny w mieście

wszystko powróci jak spektakl w Starym Kinie

po dziejach Inowrocławia powiedzie

Stanisław Janicki uśmiechnąłby się szeroko

na wieść o takim projekcie. 

Wycieczka po każdym ciekawym

miejscu w Inowrocławiu

krok po kroku

wszystko co warto zobaczyć, zwiedzić

poznać historię

w kronikach pojawiać się będzie w odcinkach

zachęcać do zwiedzania miasta

kronikarz powiedzie czytelników

po zakątkach i dziejach

taka podróż po czasie i przestrzeni Inowrocławia

mnóstwo nowych pomysłów i projektów

towarzyszyć nam będzie

może kiedyś coś wielkiego z tego wyrośnie

turystyka motorem rozwoju stać się może

i rozkwitnie nam region

jak piwonie na wiosnę.

Więcej czasu

będę pukał do wielu drzwi

może wspólnie uda się dokonać więcej

wyniki będę wysyłał w świat

kroniki sięgają daleko

żaden kontynent nie jest poza zasięgiem

turystyka to klucz do rozwoju

poświęcę jej czasu najwięcej

nowe atrakcje trzeba tworzyć bez opamiętania

za kilka lat możemy nie poznać

wydawałoby się doskonale znanych miejsc. 

Każde osiedle

każdy zakątek miasta

odwiedzę z obiektywem

zapiszę wszystko w kronikach

zostawię dla potomnych tysiące fotografii

niezwykły dokument

pamiętnik obecnego czasu

Inowrocław w kronikarskiej księdze

spróbuję coś wartościowego po sobie zostawić.  

Tysiące wierszy czeka na publikację

może uda się coś wydać na papierze

małe tomiki z rysunkami znanej artystki

mogą być promocją Inowrocławia

bogactwo tematów

każdy z czytelników coś sobie wybierze

dzieje, wydarzenia, przyroda, sztuka, sport, ludzie

Inowrocław opowiedziany wierszem...

Będę, pisał, fotografował, dokumentował

tak długo jak tylko się da

jak zdrowie i życie pozwoli

Inowrocław zyska ogromną spuściznę

zostawię też wiele pomysłów, projektów

jak na lepsze zmienić region i miasto

warto z nich skorzystać

chyba sam Bóg

obdarzył mnie taką łaską.... 

 Są pióra

potrzebne nowe, magiczne szkło

życie przynosi ciągle kolejne tematy

z każdym dniem zapełnia się kronika

potomni będą wychowywać się na tym. 

Kończy się pewien etap życia

ważny i długi okres

pochłonął wiele moich

sił, zdrowia, umiejętności

teraz zostanie tylko we wspomnieniach

wszystko się kiedyś kończy

teraz nowe pomysły, nowe projekty

mam jeszcze wiele do zrobienia

Inowrocław zasługuje na lepsze czasy

mogę do tego doprowadzić

żyję by takie zadania spełniać.... 

 

Co słychać w inowrocławskiej farze?

Czytelnicy kronik są już przyzwyczajeni, że regularnie, co jakiś czas odwiedzam z aparatem fotograficznym naszą farę, czyli kościół pw. świętego Mikołaja....

Tym bardziej w ostatnim czasie, gdy w świątyni dzieje się tyle dobrego....

O zainstalowaniu w kościele Drzwi Jubileuszowych przedstawiających sceny i postacie z historii Inowrocławia wiedzą już chyba wszyscy, kto nie słyszał może poczytać i obejrzeć związaną z nimi historię w kilku postach tych kronik, a najlepiej wybrać się do fary, dotknąć, przyjrzeć się płaskorzeźbom i przeczytać objaśnienia na stojącej obok drzwi tablicy.

Ten ołtarz to właściwie powód mojej dzisiejszej wizyty.....

Trwa montaż ołtarza Matki Boskiej Różańcowej po renowacji, prace się ślimaczą niestety już bardzo długo, ale wreszcie znowu stanęły pod ołtarzem rusztowania i ruszyły roboty.

Mam nadzieję, że tym razem aż do szczęśliwego finału.

Darzę ten kościół i ołtarz dużym sentymentem, bo właśnie tutaj przed laty brałem ślub z moją żoną Mirellą, a dzień po ceremonii właśnie przed wizerunkiem Matki Boskiej Różańcowej w tym ołtarzu składaliśmy piękne bukiety kwiatów.

Ołtarz pochodzi z XVII wieku i został przeniesiony z kościoła Franciszkanów, w II połowie XVIII całkowicie go przebudowano.

Na ścianie tuż obok ołtarza we wnęce za szybą znajduje się bryła jasnoczerwonej soli z wyrzeźbionym krzyżem, przeniesiona tutaj z zalanej naszej cudnej kopalni soli.

O historii wmurowania tej pamiątkowej tablicy i perypetiach z tym związanych również można poczytać w kronikach.

Ciągle trwa renowacja wnętrz, kościół pięknieje i odzyskuje dawny blask....

Z niecierpliwością czekam na końcowy efekt i mam nadzieję, że to zbyt długo nie potrwa.....

Ołtarze po renowacji urzekają urodą, jak ten Ołtarz Świętego Krzyża z rzeźbą Chrystusa Ukrzyżowanego z XIV wieku, najważniejszy zabytek w tym kościele.

W pobliżu fary również nawiązania do historii: mural z księciem Kazimierzem Kujawskim, rewitalizacja murów miejskich.....ale w tym miejscu można zdziałać jeszcze wiele, wiele więcej, o czy zresztą również wielokrotnie pisałem....

Skwer imienia księcia Konradowica, jego pomnik ( książę na tronie z małym Łokietkiem bawiącym się koroną na kolanach, a u ich stóp miniatura średniowiecznego Inowrocławia), stworzenie w mieście szlaku turystyczno-historycznego....

Na rynku też można jeszcze sporo zrobić nawiązując do historii miasta.....

Czas płynie nieubłaganie, ale być może świat w końcu znormalnieje i uda się zrealizować jeszcze wiele ciekawych projektów....