Marzenia i rozterki kronikarza....

 

Historycznym szlakiem

kilkoma pięknymi pomnikami

miniaturami, tablicami

cyklem murali

chciałbym ukochany grodzie

twoją historię

twoje dzieje

ocalić od zapomnienia

zostawić potomnym

świadectwo twojej chwały

i dawnego piękna.

Obsesyjnie napastują

mnie myśli

o historycznym szlaku

prześladują projekty 

kolejnych jego przystanków

dzieje miasta domagają się przypomnienia

pukają do drzwi wielkie postacie

we mgle rysują się 

kontury wieży ratuszowej

innych wielkich zabytków 

wykrzykują o tym co się kiedyś stało

historyczne wydarzenia

jeśli nie uda się tego stworzyć

nie znajdę spokoju i ukojenia.

c

 Skąd pochodzi Łokietek 

nie ma zbyt wielu tego śladów

nie umiemy chwalić się

królewską przeszłością

zapominamy o wielkich postaciach

wydarzeniach z dziejów miasta

szlak historyczny może wszystko zmienić

księga kroniki będzie dla wszystkich

szeroko otwarta...

Są już odrestaurowane mury

wciąż chcą się przypomnieć miejskie bramy

Jagiełło pragnie dołączyć do Jadwigi

ratuszowa wieża chciała by wrócić na rynek

historyczny szlak połączy te miejsca

przypomni wielkie historyczne

postacie i wydarzenia.

 

 

 

Wiosna- oczekiwania, nadzieja, marzenia.....

 

Czekam na wiosnę

przylot bocianów

one zawsze niosą

życie i nadzieję

może wraz z wiosną

przyjdzie pokój

pożegnamy pandemię

zbóje odbiorą zasłużoną nagrodę

wróci normalne życie

a lato powitamy z uśmiechem.

Nie cieszy nawet nadchodząca wiosna

gdy wojna toczy się

tuż przy naszej granicy

przyjeżdża mnóstwo

sponiewieranych uchodźców

pandemia nie ustępuje

pensja starcza na coraz mniej

trudno się bawić, uśmiechać

patrzeć z optymizmem w przyszłość

pozostaje tylko ufność w Bogu

i nadzieja...

Na co czekam?

Czekam na koniec wojny

rozstanie świata z Putinem

ustąpienie pandemii

normalne, spokojne życie

nie mam żadnych wygórowanych pragnień

nie marzą mi się nawet super dostatki

wystarczy by nie biedować

kłaść się spać najedzony

wstawać z uśmiechem

nie pozbawiać się marzeń

doczekać imienin w teatrze

żyć i pracować dla przyszłych pokoleń

pod polskim pięknym niebem

o prostych, zwykłych rzeczach marzę...

Jakże ponadczasowy i ciągle aktualny wydaje się mój dawny, licealny wierszyk, który znowu pozwolę sobie przytoczyć w tym miejscu....

 Wiosna

Piękna, dumna wiosno
Twa zieleń razi w oczy,
radością rozpiera
Daj mi trochę nadziei siostro
a zyskasz wiernego przyjaciela
Ty która wszystko do życia przywracasz
zrób to także ze mną nie zatracaj
Może i dla mnie zaświeci kiedyś słońce
i oczy moje staną się jak niegdyś gorące
A serce napełni się radością
Żeś dla mnie wróciła piękna wiosno.

 

 

Sen na jawie......drzwi i pomnik- trzy w jednym

 

Drzwi do fary

jak księga Długosza

czy Galla Anonima

przypominają  wielkie postacie

odkrywają dla współczesnych

dawne wydarzenia

kronikarz odlał je w brązie

taką księgę nam zostawił

pomyślał też o następnych pokoleniach.

Och gdybyś zmartwychwstał 

średniowieczny inowrocławski grodzie

choćby w miniaturze

u stóp swego księcia Kazimierza

siedzącego na kujawskim tronie 

z małym Włodzisławem na kolanach

bawiącym się koroną

jako swoistą przepowiednią

tuż obok kościoła przez niego fundowanego

byłbym bardzo kontent

jak z niczego innego

niewiele jest rzeczy na świecie

które by tak ucieszyć mogły

jak wizja spełniona

w takim niezwykłym pomniku

czekam więc, piszę, namawiam

modlę się

może kiedyś stanę w tym miejscu

z uśmiechem

błyskiem radości w oku

pochylę głowę 

przed obojgiem wielkich władców 

piórem i obiektywem utrwalę tę chwilę

spełniając marzenie

szczęśliwy jak mały chłopiec

któremu magiczny sen 

sprawdził się na jawie

u rodziców boku.

Drzwi Jubileuszowe zostaną zainstalowane po ułożeniu posadzki w kościele pw. św. Mikołaja, czyli naszej inowrocławskiej farze.

Prace trwają i być może jeszcze w kwietniu uda się tego dokonać.

Trwa również remont kruchty bocznej...

Przed wiosną także fontanna na rynku nabierze blasku.....

Czekam więc na spełnienie moich snów i marzeń......