Kroniki Inowrocławskie

piątek, 29 kwietnia 2011

Jesień w parku

Spacer Jesienny

Aleje klonów złotem kipiące

dorodne platany jeszcze zielone

Rude wiewiórki żwawo pląsające

dywany kwiatów mrozem zważone

Ostatnie pąki róż rozkwitające

i kolorowe dróżki liśćmi szeleszczące

Czerwone liście dębów w gwiazd alei

i błyski karasi w oczku nadziei

Place, boiska, korty tętniące

Papieskie zaułki ciche, milczące

Dziecięce buzie szeroko roześmiane

Mostek na stawie i piękno altanek

Tężnie rzęsistymi łzami płaczące

Spacer, wiatr i jesienne słońce.

***

Jesienny spacer solankowy

liśćmi i słońcem wyzłacany

Pod butami dywan szeleści nowy

klonowo, lipowo, platanowy

Na gałęzi susy widzę wiewiórki

na trawie kosów śmieszne podskoki

drżące brzozy złote ubrały mundurki

tężnie słonymi kroplami tryskają na boki

Płaczące wierzby pochylają głowy

nad stawem błyskami migocącym

W oddali plusk słychać nowy

to kamień Mojżesza bulgocący

Piękna kujawska jesień zajrzała

do parku urodą przedziwnego

Kwiatom i ptakom życia dodała

u schyłku roku 2010-tego.

Ławeczka pomnik

generała Sikorskiego.

Zaczyna się tkać nowy, piękny

jesienny dywan.

Piekno Solanek

A teraz kilka wierszy o uroku Parku Solankowego obecnie, różnych jego zakątków i atrakcji.

Czy jest gdzieś takie miejsce na ziemi

Gdzie ogon wiewiórki w słońcu się mieni

Gdzie w stawie mlaskają złote karasie

a ludzie spokojnie piją piwo na tarasie

Gdzie w oddali zdrój widać fontanny

i rozgadane trzy dorodne panny

Gdzie piękne melodie płyną z muszli

i kosy skaczą w zielonej kuchni

Gdzie rozciągają się perskie dywany

i kwitną róże, a wiosną kasztany

Gdzie wielki paw wieczorem świeci

a za dnia w alejkach cieszą się dzieci

Gdzie tęcza na tężni pyszni się kolorami

i nic zupełnie nic nie jest do bani.

Jest takie miejsce tuż obok Ciebie

Solanki nasze, kraina jak w niebie.

Park Solankowy

Ty nam tyle ofiarujesz

Kolory kwiatowych dywanów

Chłód tężni i cień platanów

Rude wiewiórki, altanek uroki

Kwitnące kasztany, nawet palm widoki

Można to spotkać na każdym kroku

Ciągle, niezmiennie, co roku.

Założycielami spółki akcyjnej''Solanki Inowrocławskie'' byli: dr prawa Józef Wilkoński oraz adwokaci Samuel Hoeninger i Oskar Trepicke.Spółka wykupiła od miasta tereny pod budowę obiektów kąpielowych oraz parku zdrojowego.4 maja 1875 roku spółka ta została zarejestrowana w Królewskim Sądzie Powiatowym w Inowrocławiu.Rok później otwarto pierwszy zakład leczniczy z 14 wannami do kąpieli solankowych.
Po roku następny z 15 wannami, a 4 lata później trzeci obiekt nazwany wdzięcznie ''Nowym Światem".
W 1886 roku wybudowano łazienki dla dzieci cierpiących na reumatyzm,później cieplarnię i pijalnię wód mineralnych z wodą "Kujawianka"produkowaną z miejscowego źródła kopalnianego.
Następny okres dynamicznego rozwoju kurortu przypadł na czas II Rzeczypospolitej.
Po 1920 zbudowano muszlę koncertową, kolejne zakłady lecznicze:kąpieli solankowych, kwasowęglowych .i przyrodoleczniczy, tzw. wziewalnię.
Inowrocław w międzywojniu stał się jednym z najpopularniejszych polskich uzdrowisk.
Modny stał się wśród polskich elit intelektualnych,polityków,aktorów i sportowców.