Pokój, szczęście, zapach kwitnącej lipy....

 

Czytając przed chwilą fraszkę Jana Kochanowskiego "Na lipę" , oglądając moje fotografie kwitnącej lipy odżyły wspomnienia, zamarzyłem o lecie, o pokoju, końcu pandemii, spokoju, odrobinie szczęścia dla mojego miasta, rodziny, dla siebie......

Na lipę.

Gościu, siądź pod mym liściem, a odpoczni sobie!

Nie dojdzie cię tu słońce, przyrzekam ja tobie,

Choć się nawysszej wzbije, a proste promienie

Ściągną pod swoje drzewa rozstrzelane cienie.

Tu zawżdy chłodne wiatry z pola zawiewają,

Tu słowicy, tu szpacy wdzięcznie narzekają.

Z mego wonnego kwiatu pracowite pszczoły

Biorą miód, który potym szlachci pańskie stoły.

A ja swym cichym szeptem sprawić umiem snadnie,

Że człowiekowi łacno słodki sen przypadnie.

Jabłek wprawdzie nie rodzę, lecz mię pan tak kładzie

Jako szczep napłodniejszy w hesperyskim sadzie.

Jan Kochanowski.

Lipo przez wieszcza Jana

już chwalona

trwaj w moim parku

bo gdzie znajdę w upale

kawałek cienia

kto da schronienie ptasiej rodzinie

gdzie uwiją sobie gniazdko

gdy ciebie nie będzie

gdzie roje pszczół

czuć się będą jak w niebie

skąd pachnieć będzie

słońcem i miodem 

lipo trwaj wiecznie 

my ciągle kochamy

i potrzebujemy ciebie. 

Marzę o lecie

słońcu, spokoju

końcu wojny i pandemii

o zapachu kwitnącej lipy

spacerach, koncertach

wieczorach poezji

jednym słowem o normalności

szczęściu

bym nie musiał o nim śnić

by było wokół

tuż obok

w zasięgu ręki...

Kiedy nadejdzie prawdziwa wiosna?

 

Wszyscy czekamy

na wiosnę w życiu

na koniec pandemii

na odrodzenie

powrót do normalności

ile jeszcze trzeba czekać

ja nie wiem

lecz kończy się cierpliwość

czasu zaczyna brakować

ulituj się Boże

od takich doświadczeń zachowaj.

Smutne, opustoszałe

milczące, przygnębione

miejsca, które zwykle były

gwarne, uśmiechnięte, wesołe

tętniące życiem, muzyką, kolorami

czekają na swoją wiosnę

pełne odrodzenie

uzbrajają się w cierpliwość

mają nadzieję....