piątek, 28 października 2016

Odkrywam Inowrocław i Kujawy dla świata............Odkrywca 2016

Zaproszono mnie na uroczyste obchody Światowego Dnia Turystyki w Toruniu, otrzymałem nawet nominację do Wyróżnienia Marszałka Województwa Kujawsko-Pomorskiego w kategorii  Całokształt działań na rzecz rozwoju turystyki i krajoznawstwa.
Jest to wyróżnienie przyznawane osobom fizycznym za ogół dokonań, prowadzonych na rzecz rozwoju turystyki i krajoznawstwa w województwie kujawsko-pomorskim.
Regulamin konkursu w zasadzie nie przewiduje wyróżnień dla osób indywidualnych "wolnych strzelców",nie zatrudnionych, czy też nie związanych z podmiotami branży turystycznej, lokalnymi grupami działania, organizacjami działającymi w turystyce, nie pomyślano o pasjonatach poświęcających swój czas, zdolności, umiejętności dla promocji regionu i rozwoju turystyki,mój udział w tym konkursie jest swego rodzaju precedensem i szansą by to zmienić.
Myślę, że należałoby stworzyć w formule przyznawania wyróżnień oddzielną kategorię dla ludzi działających samodzielnie z niezwykłym poświęceniem dla rozwoju turystyki, rozsławiania i promocji swojej "Małej Ojczyzny".
Teraz wypadało by się przedstawić, napisać co robię i czym sobie zasłużyłem na nominację do takiego wyróżnienia.
Na gali organizatorzy to nieco zaniedbali, więc nadrabiam to malutkie niedociągnięcie.
Nazywam się Jerzy Łaganowski- jestem regionalistą, popularyzatorem historii Inowrocławia i Kujaw, poetą, fotografem amatorem, twórcą  i redaktorem bloga „Kroniki Inowrocławskie”, w którym zajmuję się promocją Inowrocławia i regionu.
Traktuję to jako hobby i zarazem swoistą misję, jestem miłośnikiem Inowrocławia, jego historii, swoją wiedzę i pasję staram się wykorzystać do promocji swojej "Małej Ojczyzny".
Promocja służy jak wiadomo do budowania pozytywnego wizerunku,przyczynia się do rozwoju turystyki, a co za tym idzie do ogólnego rozwoju miasta i regionu, ten zaś daje wszystkim mieszkańcom lepsze perspektywy, a wielu ludziom pracę i to jest jedno z głównych zadań mojego bloga.
Na blogu opublikowałem dotąd 962 posty , ponad 85 000 fotografii, ponad 1200 wierszy.
Stosowanie tak zróżnicowanych środków wyrazu stanowi o oryginalności bloga, łączenie prozy, poezji, fotografii pozwala lepiej trafić do odbiorcy, przekazać więcej wrażeń i informacji.
Blog zapoznaje odwiedzających z kalendarium najważniejszych wydarzeń na przestrzeni dziejów, zawiera teksty o historii Inowrocławia i okolic, promuję przy jego pomocy odbywające się wydarzenia kulturalne, sportowe, imprezy rozrywkowe, przekazuję relacje z nich, przedstawiam  najważniejsze zabytki i ich historię, pokazuję piękno regionu i przyrody na Kujawach, prezentuję inwestycje w mieście i okolicy, w tym te z wykorzystaniem funduszy unijnych, zebrałem też i opublikowałem na nim mały słownik gwary kujawskiej, raz po raz piszę również teksty przypominając dawny język gwarowy używany na Kujawach, przypominam  dawne zwyczaje i obrzędy naszego regionu, historyczne postaci, prezentuję pomysły i projekty na zwiększenie atrakcyjności turystycznej Inowrocławia i okolic.
Publikuję swojego bloga i fotografie przedstawiające Inowrocław i okolice, oraz wszystko co się tutaj dzieje na portalach społecznościowych: facebook, pinterest, Google+, twitter. Na swoim profilu „Kronikarz Jerzy” na Google+ osiągnąłem liczbę 5 580 000 odsłon i przynajmniej po kilkaset tysięcy odsłon na innych portalach.
Blog istnieje 5 lat, ale od dopiero od około 2,5 roku udostępniam go na szerszą skalę wykorzystując portale internetowe.
Popularność bloga, a co za tym idzie promowanego regionu rośnie.
Należy podkreślić, że jestem kompletnym amatorem, nie miałem wcześniej żadnego doświadczenia informatycznego, czy fotograficznego, bloga prowadzę hobbistycznie, a wszystkie fotografie, wiersze i teksty są autorskie.
Oprócz Inowrocławia promuję na blogu Kruszwicę, Pakość i jej Kalwarię Pakoską, Mogilno, Markowice, Kruszę Zamkową, Łojewo, zawitał na moje strony Biskupin,Trzemeszno, rzeka Noteć, jezioro Gopło, pojawiały się również foto- spacery z Bydgoszczy i Torunia.
Staram się stosować urozmaicony i ciekawy sposób promocji regionu poprzez jego historię, zabytki, piękno przyrody, zwyczaje, tradycje, ale i nowoczesność, ostatnio zrealizowane inwestycje łącząc to wszystko w interesujący sposób, podglądam również pomysły i projekty promocyjne stosowane w innych regionach i ciekawszymi staram się zainteresować mieszkańców Kujaw.
Współpracuję z wydziałami promocji i kultury miasta i gminy Inowrocław, KCK w Inowrocławiu, drużynami harcerskimi, spotykałem się niejednokrotnie z dziećmi w szkołach, z kuracjuszami , by zarazić ich swoją pasją, pokazać piękno kujawskiej krainy i przekazać jak najwięcej uczucia do tej ziemi, były tez wycieczki oprowadzane ( gratisowo
oczywiście) po mieście i okolicy.
Myślę, że swoją działalnością przyczyniłem się do znacznej popularyzacji atrakcji turystycznych
Inowrocławia i okolic, wśród odwiedzających mojego bloga są internauci z niemal wszystkich zakątków świata.
Wynotowałem sobie państwa tych ciekawych Inowrocławia i regionu, spójrzcie sami : USA, Francja, Rosja, Niemcy, Wielka Brytania, Holandia, Hiszpania, Irlandia, Grecja, Chorwacja, Włochy, Austria, Portugalia, Finlandia, Norwegia, Szwecja, Ukraina, Litwa, Estonia, Macedonia, Bośnia i Hercegowina, Belgia, Serbia, Dania,Słowacja, Białoruś, Węgry, Rumunia, Bułgaria,Turcja,Izrael, ale także Australia, Kanada, Brazylia, Argentyna,Kolumbia, Chile, Indie, Egipt, Indonezja, Nepal, Chiny, Japonia, Peru, Maroco, Bangladesz, Honkong, Kenia, Nigeria,Tajlandia, Algieria, Kamerun, Oman, Nowa Zelandia, Malezja,Irak, Cote d'Ivoire (Wybrzeże Kości Słoniowej), Filipiny, Mołdawia, Dominikana, Korea Południowa, Emiraty Arabskie, Arabia Saudyjska, Indonezja, Irak, Mauritius, Pakistan, Namibia, Mozambik, Bostwana, Cypr, Islandia, Afganistan, Angola, Armenia, Jemen, Republika Południowej Afryki, Sri Lanka......uff, chyba większość wymieniłem.
Wygląda na to, że mój blog doskonale się wpisuje w temat konkursu „odkrywca”, poprzez swoje publikacje w internecie odkrywam  nasz region dla turystów z Polski i świata.




Płyną kujawskie obrazy na krańce świata

Australia, Japonia, Brazylia, czy Kanada

Indie, Mauritius, Chile, Argentyna 

znają tam Tężnię, ogrody kwiatowe

ławeczkę z teściową

nowoczesne sanatoria

wchodzą na Mysią Wieżę

płyną wodami Gopła

magiczna ta moja księga

pozwala w jednej chwili

w tak piękne miejsca się dostać.

Odkrywam to miasto dla widzów wielu
wspaniały park, skwery, ulice
tężnie, kwiaty,zieleń, secesyjne kamienice
ciekawą historię, wielkie wydarzenia
mocarne mury, klasztor, kościoły
zamek, olbrzymi rynek, trzy potężne bramy
wiodę ścieżkami czasu i przestrzeni 
pokazując wszystko co piękne i ważne
w naszym Inowrocławiu mamy.

Wiodę za rękę spacerowiczów wielu

pokazuję ciekawe miejsca

piękno kujawskiej przyrody

odsłaniam każdą tajemnicę

przybliżam historię, ważne wydarzenia

zapraszam na niejedną miejską ulicę

maluję współczesne i dawne obrazy

funduję podróże w czasie i przestrzeni

wycieczkę, o której mogłeś dotąd

jedynie marzyć.
No i stało się....jestem "Odkrywcą 2016". 
Wyróżnienie Marszałka Województwa Kujawsko-Pomorskiego za Całokształt Działań Na Rzecz Rozwoju Turystyki i Krajoznawstwa w moich rękach i przyszło wygłosić parę słów do zebranych, myślę że wyszło nieźle....choć inaczej niż wszyscy inni laureaci, w końcu jestem indywidualistą ( spokojnie, w zespole też umiem pracować i całkiem nieźle się odnajduję).
A to wszyscy  laureaci:

Kategoria I Całokształt działań na rzecz rozwoju turystyki i krajoznawstwa Jerzy Łaganowski

Kategoria II Działalność na rzecz popularyzacji turystyki i krajoznawstwa Koło Przewodników PTTK w Chełmnie

Kategoria III Promocja turystyczna regionu Inowrocławska Lokalna Organizacja Turystyczna

Kategoria IV Inwestycja sprzyjająca rozwojowi turystyki Muzeum Toruńskiego Piernika - Gmina Miasta Toruń

Kategoria V Przedsięwzięcie biznesowe Żywe Muzeum Piernika 

Kategoria VI Wydarzenie turystyczne i promocyjne 40. Jubileuszowy Wielki Międzynarodowy Turniej Rycerski - Oddział PTTK im. Zygmunta Kwiatkowskiego w Golubiu-Dobrzyniu.




O Inowrocławiu było dość głośno, gdyż tytuł  "Odkrywcy 2016 otrzymała również Inowrocławska Lokalna Organizacja Turystyczna  w kategorii "Promocja turystyczna regionu". Nagrodę odebrała Adriana Herrmann, dyrektor INLOT-u.









Na gali nie brakowało sympatycznych znajomych, była okazja do rozmów i wymiany poglądów na tematy promocji i rozwoju regionu (fot. od prawej: Wójt Gminy Inowrocław, Tadeusz Kacprzak i jego ludzie z wydziału promocji i kultury, Małgorzata Znyk i Waldemar Zieliński).












Wyróżnienie powędruje na ścianę, a po powrocie do domu ......na pierwszej stronie "Nasze Miasto Inowrocław".........
Zmotywowany biorę się ostro do dalszej pracy....tylko brak czasu może mnie ograniczać.



niedziela, 23 października 2016

Wydarzenia makabrycznej nocy wróciły do Inowrocławia


W przypadającą dzisiaj 77. rocznicę brutalnego mordu w inowrocławskim więzieniu odżyły z pełną mocą wydarzenia "makabrycznej nocy".

W cieniu więzienia
potężny głaz się wynurza
kamień pamięci o wielkiej zbrodni
przypomina nocne strzały
padające bezwładnie ciała
bestialską rozrywkę panów świata
ta pamięć na wieki
pod murem tego więzienia zostanie.

Strzały na więziennym placu
ciemność
światła latarek
krzyki
jęk bólu
błysk noża
płat skóry z włosami obdarty
rubaszne śmiechy panów świata
kiry łopoczące pod obłokami
za murami czekają rowy
pod piachem gromadzą się ciała
długo czekali na pogrzeb
teraz nasza modlitwa
myśli i wspomnienia
wygrzebują ich z rowów
wiozą z honorami na lawetach
nad konduktem powiewa biało-czerwona
honorowych salw nie ma
to byłby nietakt
Waszą ofiarę zawsze
będziemy pamiętać.



Makabryczna noc
okrutna
podpici esesmani
plac inowrocławskiego więzienia
w miejsce nocnego polowania będą zmieniać
głośne rozkazy
krzyki
szamotanina
światła latarek
huk strzałów
jęki
ból
strach
padające pokotem ciała
wywlekane do rowów
błysk łopat
tak kujawska ziemia
56 swych zacnych synów
przyjmowała
ciała zgarnięte do rowów
jak śmieci, czy zwiędłe liście
minęły długie miesiące
nim znalazły mogiły
po latach są bohaterami
w naszych sercach
zawsze dla nich miejsce mamy.
Najpierw pod pamiątkową tablicą na murze inowrocławskiego więzienia, w pobliżu rowu przeciwlotniczego, który na 6 lat stał się grobem dla pomordowanych odbyła się rocznicowa uroczystość połączona ze złożeniem kwiatów i zniczy w tym symbolicznym miejscu.

W uroczystości wzięły udział delegacje stowarzyszeń, instytucji, władz samorządowych, a także rodzin pomordowanych.
Samosąd, do jakiego doszło w więzieniu nocą z 22 na 23 października 1939 roku to jedno z najbardziej dramatycznych wydarzeń z początków II wojny światowej w Inowrocławiu.
Tamtej nocy, w warunkach szczególnego udręczenia, pozbawiono życia nie mniej niż 56 osób,był wśród nich prezydent Inowrocławia Apolinary Jankowski, jego zastępca-Władysław Juengst,wójt gminy Inowrocław  Mieczysław Eckert, aptekarz z Inowrocławia Teofil Reszka  i działacz PPS Stanisław Kiełbasiewicz oraz wielu zasłużonych, szanowanych działaczy, społeczników, nauczycieli i ziemian.
Ciała zamordowanych zakopano w rowach przeciwlotniczych tuż za więzieniem.  
Jesienią 1939 roku Niemcy dokonywali masowych egzekucji nie tylko w tym więzieniu, ale też w pod gniewkowskich lasach i w okolicach wsi Rożniaty. Jednak skala okazanego wtedy bestialstwa i okrucieństwa sprawiły, że dramat ten na kartach historii utrwalił się jako "makabryczna noc"














































Po lewej córka  leśniczego Marcjana Zywerta zamordowanego podczas "makabrycznej nocy" 90-letnia Wanda Szymańska.




 Wywiadu udziela Sebastian Bortkowski, reżyser filmu.

Pokaz filmu  poprzedziło otwarcie wystawy "Okupacja i zbrodnie niemieckie na Kujawach i Pomorzu południowym". 
Zdjęcia, dokumenty, listy oraz inne wyeksponowane materiały pochodzą z Instytutu Pamięci Narodowej, inowrocławskiej Biblioteki im. Jana Kasprowicza, Archiwum Państwowego w Bydgoszczy, muzeów oraz prywatnych zbiorów znanych inowrocławskich regionalistów Józefa Sieja i Tadeusza Konieczki.




Znani inowrocławscy działacze kulturalni: Iwona Przybyła i Tadeusz Konieczka ( eksponaty ze zbiorów pana Tadeusza można było oglądać na wystawie).












Koordynatorami podczas powstawania „Makabrycznej nocy” byli inowrocławianie Józef Siej i Małgorzata Zubek, którzy podczas tego niezwykłego wieczoru wystąpili w roli konferansjerów.
Film o "makabrycznej nocy" jest fabularyzowanym dokumentem odtwarzającym z największą starannością ( na miarę możliwości dotarcia do faktów i szczegółów po tylu latach) to tragiczne wydarzenie, jedno z najokrutniejszych i najbrutalniejszych w historii Inowrocławia.
Film został zrealizowany przez Unisławskie Towarzystwo Historyczne, reżyserem obrazu jest Sebastian Bartkowski.
Koordynatorami w Inowrocławiu byli Małgorzata Zubek i Józef Adam Siej, w produkcję zaangażowało się mnóstwo ludzi pomagając dotrzeć do zdjęć, dokumentów, opowiadających wspomnienia dotyczące tego wydarzenia, także powojennej ekshumacji zwłok, pogrzebu, czy też pomagając dotrzeć do osób posiadających jakiekolwiek informacje na te tematy.
Film nakręcono niezwykle starannie, poprzednio wykonując olbrzymią pracę przy zbadaniu wszystkich faktów dotyczących tego tragicznego wydarzenia.
Udało się dotrzeć do wielu dokumentów, zdjęć, rodzin pomordowanych, świadków ekshumacji, pogrzebu itd.
Sfilmowano kilka godzin materiałów z wykorzystaniem fragmentów filmów dokumentalnych, fotografii, przeprowadzono wiele wywiadów i z tego zmontowano niezwykle ciekawy film w stylu Bogusława Wołoszańskiego, będącego połączeniem fabularyzowanych fragmentów z dokumentami, relacjami świadków i znakomitą narracją.



Myślę, że nastrój wydarzeń "makabrycznej nocy" najlepiej oddaje jeden z moich wierszy oparty na relacji lekarza więziennego Józefa Durzyńskiego.

Wspomnienie
Niedziela 22 października
od dwóch dni jestem lekarzem więziennym
na razie raczej lekarzem dusz
powierzali mi swe troski, obawy, rozpacz, ból
on jeden przejęty przedziwnym strachem
coś więcej czuł
zaległa cisza nocna
groźna
jak ciemnogranatowe chmury latem
z trwożliwego snu wyrwały nas hałasy
donośne komendy, strzały
kobiece krzyki
tupot podkutych butów
zgrzyty otwieranych zamków
wywoływano nazwiska
w pośpiechu kopnięciami
wyrzucano więźniów z cel
popychani, uderzani kolbami karabinów
zostali spędzeni na więzienny plac
prezydencki dziwny lęk
znajdował swój sens
potężny huk strzałów wstrząsnął więzieniem
gęsto padały ciała
ohydne, napuchłe twarze Niemców 
jak wygłodniałe tygrysy
na starożytnej arenie
widok, który do końca moich dni
przed oczyma zostanie
krew i bryzgi mózgu 
marynarką z podłogi ścierane
odgłosy bicia, jęki, śmiechy, naigrawania
wyzwiska, krzyki, kolejne strzały
wszystko mieszało się w dziki
okrutny hałas
przed świtem koniec
szarzało niebo 
oprawcy opuszczali więzienie
w blasku wschodzącego słońca
widziałem stosy ofiar
splątanych, zbratanych
bez względu na pochodzenie
jak Chrystusa jeszcze ich z szat obdarto
ciała wywleczono za mury
do rowów
zdrętwiały słyszałem głuchy trzask
każdego wrzucanego ciała
pięćdziesiąt sześć uderzeń w piach
takiego pogrzebu ta ziemia
jeszcze nie widziała.
































Dziękujemy serdecznie twórcom za ten niezwykły historyczny, edukacyjny i patriotyczny obraz, to trzeba koniecznie zobaczyć i myślę, że nie jeden raz.
Okazji do kolejnych projekcji w Inowrocławiu i okolicy raczej  nie zabraknie, a w przyszłości zapewne pojawi się i w TV, jest tego na pewno warty.